อยู่ขอนแก่นมันเหงา  T^T

แต่ก็รายล้อมไปด้วยรุ่นน้องโรงเรียนที่น่ารักมากมาย(ถึงจะจำพี่ไม่ได้ก็ตาม  T^T)

คงจะสนุกน่าดูเน้อ  อยู่ที่ กทม  อยู่ทางนี้เค้าสบายดี  เป็นห่วงนะ ดูแลตัวเองด้วยนะ ตอนนี้เริ่มเครียดนิสๆและ  ฟังเหล่าชือ  พูดไม่รุเรื่องเลย  พูดจีนทั้งคาบ แล้วจะไปรุเรื่องได้ไง  แต่จะพยายามนะ  ปอยอยู่ทางโน้นก็เหมือนกัน  ตั้งใจเรียนนะ  ได้ มธ สมใจแล้ว ก็ทำให้สุดๆ สมกับที่ตั้งใจไว้  เราคงไม่ได้เจอหน้ากันทุกวันเหมือนดิมแระ  ปอยคงไม่รุว่าวันๆเค้าอยู่ยังไง  เค้าก็ไม่รุเหมือนกันว่าวันๆปอยอยู่ยังไง  คิดถึงนะครับ  คิดถึงมากๆ  เดี๋ยวว่างๆจะไปหานะ และจะไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้  อย่างแน่นอน  ....................so far away.........................T_T

กูไม่อิจฉาเว้ย

โอ๊ยยยย  อิจฉาโว้ยยยย

อ่านแล้วขนลุกเลยกรู

ได้เรียนในสถาบันที่อยากเรียนแล้วก็ตั้งใจให้มากๆนะเว้ย

คิดว่าทำเพื่อ พ่อแม่ พี่ มึง และก็เพื่อกูด้วยนะ

ถึงกูไม่ได้เรียนที่ธรรมศาสตร์เหมือนที่เคยฝันไว้

แต่อย่างน้อยเพื่อนที่กูรักมากที่สุดก็ได้เรียนในมหาลัยที่กูรักมากที่สุด  แค่นี้กูก็ภูมิใจแล้ว  (อย่าร้องไห้ดิเมิงง อิ อิ)  สู้ๆนะเว้ย  กูอยู่ทางนี้จะเอาใจช่วย

รักและคิดถึงมึงเสมอ  ช่วงนี้กูก็สบายดี แต่ก็ยังหนักใจเรื่องเรียนอยู่  แต่กูก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด เรามาพยายามด้วยกันนะ

 

ถ้ามีโอกาสจะไปหาที่ กทม นะ  อย่าลืมซื้อเข็มไว้ให้กูนะเว้ยยย

 

รักมึงที่สุดด   เพื่อนรัก

แสรดดด... อย่าว่าแต่อิมิ้งค์เลย กุก้ออิจฉา แต่เมิงอยู่กรุงเทพน่ะ อิจฉาพวกกุป่ะล่ะ ล้อมรอบไปด้วยภูเขา บรรยากาศดีโคดๆ ถึงแม้ว่ากลางวันจะร้อนไปหน่อย และถึงแม้ว่าจะเดินขึ้นไปเรียนจนน่องโป่งไปหน่อย แต่ก้อโอ... วันเสาร์ที่10 มีประเพณีอุ้มพระขึ้นดอย ฮ่าๆ ไม่รู้จักล่ะสิ ไม่เป็นไรหรอก เพราะกุก้อไม่รู้ว่าเป็นยังไง 555+ แล้วกุจะพูดเพื่อออ... กุก้อแอบงงเอง โฮะๆ เอาเป็นว่า คิดถึงเมิงละกันนะจ๊ะสาว มธ. เด๋วไว้ว่างๆสาว มฟล คนนี้จะไปแอ่วที่กรุงเทพละกันเน่อ มิสเมิงนะ